امارگیر حرفه ای سایت

امارگیر حرفه ای وبلاگ و سایت


 

سیستم مدیریت بهداشت، ایمنی و محیط زیست ( HSE-MS)

این وبلاگ تلاش می کند به نشر و ارائه مطالب علمی و کاربردی در زمینه سیستم مدیریت HSE و همچنین آخرین اخبار مرتبط بپردازد.

اندیشه نیک ضامن رفتار نیک
ساعت ۸:۱۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ تیر ۱۳٩٤  کلمات کلیدی:

یکی از رخ دادهایی که روزانه با آن رویاروییم و حتی بدان انس گرفته ایم، بروز اندیشه های منفی در ذهن ماست. پندارهای منفی هر زمان که بخواهند پیاپی در آشیانه ی ذهن مان جای می گیرند و به یک باره دنیای درون و برون مان اسیر دگرگونی می گردد؛ زیرا جهان رنگ و بو را از افکار ما می گیرد. ناگاه برگ های سبز درختان، دل آشفته مان می کنند و فصل ها و نغمه ها، خاکستری می شوند. چنان چه در پیرامون خود، خنده ای را بشنویم، یقیناً نشان هایی از تمسخر دارد و سکوت، نمایان گر توطئه است. نجابت نشان از سادگی و ایده های نو نشان از خودنمایی و تکبر است و ...

بدون شک این اندیشه های منفی، خود به خود به مغز آدمی راه می یابد؛ یعنی چه بخواهیم و چه نخواهیم پندارهای منفی جذب ذهن ما می گردند و بر رفتار ما تاثیر می گذارند.

خیلی ها، دنیا را از پشت صافی بدبینی (به جای صافی خوش بینی) می نگرند.آنها در هر موقعیت تنها موانع را مشاهده می کنند و هیچگاه فرصتهای بالقوه را نمی بینند. 

 براستی چرا اینگونه رفتار می کنیم؟

از کوفی عنان (دبیر کل سابق سازمان ملل و برنده صلح نوبل) پرسیدند: بهترین خاطره ی شما از دوران تحصیل چه بود؟  او جواب داد: «روزی معلم علوم ما وارد کلاس شد و برگه ی سفید رنگی را به تخته سیاه چسباند. در وسط آن لکه‌ای با جوهر سیاه نمایان بود.» معلم از شاگردان پرسید: «بچه ها در این برگه چه می بینید؟» همه جواب دادند: «یک لکه سیاه آقا.»

معلم با چهره ای اندیشمندانه لحظاتی در مقابل تخته کلاس راه رفت و سپس با دست خود به اطراف لکه سیاه اشاره کرد و گفت: «بچه های عزیز چرا این همه سفیدی اطراف لکه سیاه را ندیدید؟»

کوفی عنان می گوید: «از آن روز تلاش کردم اول سفیدی (خوبی‌ها، نکات مثبت، روشنایی ها و…) را بنگرم.»

در انتهای کلام حضرت امیر می فرماید: اندیشه نیک و مستقیم بهترین اندیشه بشر است. پس نیک بیاندیشیم تا نیک رفتار کنیم.

یا حق


 
HSE هدف یا آرزو؟
ساعت ٧:٤٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٤ تیر ۱۳٩٤  کلمات کلیدی:

براستی چرا علیرغم تغییر متعدد مدیریت ها وضعیت HSE تغییر چندانی نمی کند و نشانه هایی از  بهبود در آن دیده نمی شود؟

این سوالی است که سالها است که ذهن بسیاری از کارشناسان، متخصصان و صاحبنظران این حوزه را به خود مشغول کرده است.

با اکثر مدیران HSE که هم صحبت می شویم می بینیم آنها آرزوهای خوبی برای HSE دارند. آرزوهایی نظیر کاهش میزان مرگ و میر، کاهش حوادث، کنترل خطرات و از این دست، ولی نکته مشترک تمامی آنها این است که در رسیدن به آن ها مسیری بس طولانی را تصور می کنند و بعضاً خودرا از رسیدن به آنها عاجز می دانند.

 نکته کلیدی همینجاست اینها همه آرزو هستند یعنی خواسته هایی مبهم که برای رسیدن به آن هیچ گونه تفکر و تأملی صحیح و سازنده در کار نیست.

 در حالیکه برای موفقیت در HSE به آرزو نیاز نداریم به چیزهای دیگری نیاز داریم که یکی از آنها نامش هدف است. هدف یک نوع خواسته یا آرزوی واقعی است که برای نیل به آن باید با نگرشی سیستمی و  برنامه محور حرکت کرد.

به نظر من شاید یکی از دلایل اصلی عدم موفقیت HSE این است که به جای هدف فقط آرزو داریم. نه؟


 

امارگیر حرفه ای سایت

امارگیر حرفه ای وبلاگ و سایت

 
 
 
--- عباس زراءنژاد-hse page contents