امارگیر حرفه ای سایت

امارگیر حرفه ای وبلاگ و سایت


 

سیستم مدیریت بهداشت، ایمنی و محیط زیست ( HSE-MS)

این وبلاگ تلاش می کند به نشر و ارائه مطالب علمی و کاربردی در زمینه سیستم مدیریت HSE و همچنین آخرین اخبار مرتبط بپردازد.

ریاست یا مدیریت؟
ساعت ۳:۳۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳٠ فروردین ۱۳٩۱  کلمات کلیدی:

در جهان امروز مدیریت، مانند اکسیژن لازمه حیات و بقای سازمان ها است به ویژه در صنایع که فقدان مدیرت کارآمد، هزینه های زیادی را بر آنها تحمیل نموده و خواهد نمود. همینجا است که مدیر، باید “مدیریت” داشته باشد، نه “ریاست”!.

مدیریت با ریاست تفاوت بسیاری دارد چرا که رییس معمولاً با عوامل پایین دستی خود، قلدرمآبانه و خودمحور رفتار می‌کند، بدون آن که نسبت به توانایی ها، قابلیت ها و مهارت های آنها اندک آشنایی داشته باشد، فقط دستور می‌دهد و انتظار دارد تا دستوراتش هم بلافاصله انجام شوند.

در حالیکه مدیر از رأس هرم به پایین می‌نگرد و با ایجاد هماهنگی و همدلی فعالیت ها را پیش می برد و هریک از کارکنان را مانند مهره شطرنج در جایی قرار دهد که برگ برنده بازی را به نفع خود ورق بزند. “مدیر” با شناخت کامل همه مهره‌های زیرمجموعه خود، هر کاری را به فردی واگذار می نماید که توانایی انجام آن را داشته باشد. همان گونه که در بازی شطرنج هم گاهی ساعت‌ها به مهره‌ها می‌نگرند و به فکر فرو می‌روند تا دقیقاً مهره‌ای را انتخاب کنند و در خانه خود بنشانند چرا که هرگونه عجله و شتاب خواسته یا ناخواسته‌ای می‌تواند به “مات‌ شدن” و شکست بینجامد.

مدیر، باید “دانش مدیریت” داشته باشد و در هر مجموعه‌ای که قرار گرفته است با آگاهی از مبانی، قواعد و اصول تخصصی آن حوزه از فن و ریزه‌کاریهای آن مجموعه مطلع و آگاه باشد و از منظر بالای هرم، به پایین بنگرد و بر فعالیت ها نظارت نماید.

برخی از تفاوتهای اصلی رئیس و مدیر عبارتند از:

1-    رئیس، افراد را وادار به کار می کند. مدیر، به افراد در کار الهام می بخشد.

2-    رئیس، وابسته به قدرت است. مدیر، به حسن نیت تکیه دارد.

3-    رئیس، ترس را اشاعه می دهد. مدیر، حس اعتماد راترویج می کند.  

4-    رئیس، می گوید : (من ) . مدیر، می گوید : (( ما )).

5-    رئیس، خطا کار را نشان می دهد. مدیر، اشتباه را نشان می دهد.

6-    رئیس، می گوید کار باید انجام شود. مدیر، می داند کار چگونه باید انجام شود.

7-    رئیس، توقع احترام دارد. مدیر، احترام را بر می انگیزد.

پس بالواقع بین مدیریت و ریاست تفاوت از زمین تا آسمان است.

حال تصمیم بگیرید می خواهید مدیر باشید یا رییس؟؟؟ کدام برای شما لذت بخش تر است؟؟؟

شاید ریاست لذت زیادی دارد که همه اطراف ما را رییس فرا گرفته است.

کاش کمی مدیر می دیدیم.


 
تعهد و رهبری سنگ بنای سیستم مدیریت بهداشت، ایمنی و محیط زیست
ساعت ٩:٠٧ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢۱ فروردین ۱۳٩۱  کلمات کلیدی:

  نقش نظام مدیریت HSE بقدری پررنگ و حیاتی است که سازمانهای با کلاس جهانی  (The World-Class Organization) آن را در سرلوحه فعالیتهای خود قرارمی دهند. امروزه  سازمانهای با کلاس جهانی بعنوان سازمانی پیشگیرانه فرایندهای مدیریتی موفقی دارند که دارای ویژگیهای زیر است:

  • در این نوع نظام مدیریت نظام را هدایت می کند. و نقش تعهد و رهبری در پویایی و اثربخشی آن به شدت احساس می شود.
  • مدیران صف HSEرا بعنوان یک سرمایه گذاری خوب در کسب و کار با چشم انداز مثبت و طولانی مدت درک کرده اند.
  • مدیریت معتقد است که صدمات، جراحت ها و خسارات غیر قابل قبول بوده و هیچ عذر و بهانه ای را نمی پذیرد.
  • HSE فقط HSE نیست بلکه اثربخشی سازمان و ارش افزوده است.
  • تصمیم گیری مدیریت وقت گیر بوده و برنامه ریزی ها طولانی مدت هستند (3الی 5 سال)
  • نقش ها و مسئولیت های مدیران صف و کارکنان شفاف بوده و به اطلاع آنها رسیده است.
  • چشم اندازی مشترک و تشریک مساعی وجود دارد.
  • کارکنان دارای اختیار بوده و در صورت مشارکت از آنها تقدیر می شود.
  • ارتباطات باز و غیر رسمی است.
  • افراد به دادن بازخورد تشویق می شوند.
  • نتایج به دقت پایش می شود.
  • HSE از تعهد بر روی کاغذ به انگیزه در ذهن ها و اعتقاد و باور در قلبها تبدیل شده است.
  • مدیریتی است متکی بر سیستم آموزشی کارآمد، تجهیزات مناسب و ارزیابی مستمر و مهم تر از آن شناختی است از فرهنگ و روحیاتی فردی، ملی و منطقه ای که هدفش تعالی فرد و سازمان خواهد بود.
  • مدیریتی است با افزایش بهره وری در فعالیتها و کسب منافع اقتصادی و تقویت سلامت همه جانبه فردی و اجتماعی
  • مدیریتی است استراتژیک با محوریت دانش و سلامت در حوزه های گوناگون بهداشت، ایمنی ومحیط زیست که افق هایی برتر و فراتر از رویه های معمول و وظیفه گرا را پیش روی مدیران می گذارد.
  • کلیدی است برای رفع دغدغه های سازمانی و درآمدی است برای حضور آینده نگر و سیستماتیک درون سازمانی و تلاشی است مدبرانه و هماهنگ جهت دستیابی بر توسعه پایدار

مطالعات موجود نشان می دهد که عدم توانایی اغلب سازمانها در دستیابی به عملکرد کلاس جهانی در حیطه HSE به علت عدم توانایی آنها در ایجاد و نهادینه کردن تعهد و رهبری اثربخش است. تاثیر کلاس جهانی فقط زمانی به حقیقت خواهد پیوست که مدیریت کاملاً مسئولیت های HSE را در مسیر اصلی سازمان یکپارچه نماید. این تاثیر با افزودن برنامه های HSE در یک سازمان ایجاد نمی شود بلکه زمانی رخ می دهد که HSE به عنوان بخش حیاتی و جدای ناپذیر سازمان در ماموریت سازمان پذیرفته شود.

بنابراین لازم است برای داشتن عملکردی موثر و کارا در نظام مدیریت HSE به عملکرد کلاس جهانی در این زمینه نیز بی توجه نباشیم از تجارب ارزشمند آنها در جهت رفع تنگناها و محدودیتهای موجود استفاده کنیم و ....


 
استقرار سیستم های مدیریتی مختلف در سازمانها و عدم درک صحیح از فلسفه وجودی سیستم
ساعت ۳:۳۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٠ فروردین ۱۳٩۱  کلمات کلیدی:

در سالیان اخیر سوءتوسعه‌های تکنولوژیک به حدی بحران‌آفرین شده است که حتی روند رو به رشد انسان در زمینه فن‌آوری‌های نوین شدیداً زیرسوال رفته است به طوری‌که امروزه این سوال به کرات از طرف اندیشمندان مطرح می‌شود که «آیا ما قربانی فرایند توسعه نشده‌ایم؟»

          بنابراین سوالاتی که در ذهن مطرح می‌شوند، عبارتند از:

  • چرا چنین حوادث ناگواری رخ داده است؟
  • آیا هیچ راهی برای پیش‌گیری یا به حداقل رساندن اثرات آنها وجود ندارد؟

با جرأت می‌توان گفت که اینها همان سوالاتی هستند که چندین دهه قبل از سوی دانشمندان، متخصصین، افراد و گروه‌های مستقل حمایت از بشر و یا سازمان‌های دولتی مربوطه مطرح می‌شدند. این پیشینه رفته رفته سبب ایجاد و گسترش اطلاعات و روش‌های علمی جهت پاسخ به سوالات فوق و پیشگیری از حوادث شد، به طوری‌که گزارش‌هایی که از بررسی حوادث انتشار یافته‌اند، تنها راه‌حل قابل اطمینان برای جلوگیری از وقوع مجدد حوادث ناگوار و دلخراش را به کارگیری «سیستم ها و استانداردهای مدیریتی » ذکر کرده‌اند.

معمولاً نمی‌توان حوادث را فقط با روش‌های مهندسی کنترل کرد، هم چنین آموزش افراد و انگیزش آنها برای اجتناب از خطرات و برقراری روش های سخت‌گیرانه برای کار نیز همیشه مقدور نمی‌باشد. لذا تنها ترکیبی متعادل از اقدامات فوق‌الذکر است که می‌تواند ما را در رسیدن به هدف یاری دهد. هر سازمان باید ترکیب مناسب و منحصر به فرد خود را از اقدامات فوق پیدا کند و اطمینان داشته باشد که اجرای آنها از بروز حوادث پیشگیری خواهد کرد. از طرفی اقدامات اتخاذ شده نیز باید براساس تغییراتی که به مرور زمان در درون و بیرون از سازمان ایجاد می‌شوند، تطبیق یافته و به روز شوند. این همان تعریف ساده تفکر سیستمی است.

بنابراین احساس اهمیت این موضوع زمانی موثر خواهد بود که در بین افراد در معرض خطر و کسانی که در این زمینه مسئولیت دارند و آنان که می‌توانند عوامل این پدیده ناهنجار را برطرف سازند، عمومیت یابد، وگرنه زنگ خطر رنج‌دهنده به جای هشداردهنده، برای کسانی که دچار حوادث گردیده و در نتیجه از کار افتاده و معلول شده‌اند، اعضای خانواده و فرزندان قربانیان این حوادث از زمان وقوع حادثه پیوسته به صدا درآید.

خوشبختانه امروزه با شعار بهبود و تعالی سازمانی شاهد بکارگیری سیستم های مختلف مدیریتی در بسیاری از سازمانها و صنایع هستیم.  بطوریکه شرکتها از سالها قبل با پیاده سازی سیستم مدیریت کیفیت ISO9001 عملاً با نظام های جدید مدیریت آشنا شده و در صدد توسعه و بسط آن برآمدند بطوریکه بعداً شاهد طرح استاندارد زیست محیطی ISO14001 و متعاقب آن OHSAS18001 و IMS یا سیستم یکپارچه مدیریت در هریک از سازمان ها بوده ایم.

اما نکته مهم این جاست که بکارگیری هر یک از این سیستم های مدیریتی یکی از ابعاد سازمان را مورد توجه قرار داده و نهایتا رضایت گروه خاصی را بیش از سایرین در پی خواهد داشت. استقرار سیستم های مدیریتی مختلف با نیازمندیها و نتایج خاص هر یک از آنان نه تنها باعث پیچیدگی و سردرگمی سازمان شده بلکه مشکلاتی را برای سازمانها بهمراه خواهد داشت که عمده ترین آن عبارتند از: 

  • تقابل به جای تعامل
  • هدر رفتن منابع و افزایش هزینه ها (ناشی از نگهداری و روزآمدی آن)
  •  فعالیت های موازی و تکراری و نشستن آنها به جای مفاهیم بهره وری
  • تضاد بین استراتژی ها، سیاست ها و اهداف تعریف شده
  • حجم عظیم مستندات
  • کاهش کارائی سازمان

این مشکلات هر یک سازمان را به سمت خود فرا می خواند و مدیریت را با سردرگمی اساسی روبرو می سازد .

پس براستی راه حل این مشکل چیست؟ چگون می توان سردرگمی را در تعدد و تنوع جزیره های مدیریتی برطرف کرد و یک پل ارتباطی مناسب بین آنها برقرار کرد؟ در این عرصه است که پرسش از راهکار اثربخش و همه جانبه به پاسخ می رسد و در می یابیم که برای حل مشکلات مبنایی عکس العمل های موردی و تلاش های جزیره ای به هر صورتی منجر به شکست است. سیستم مدیریت یکپارچه HSE با جلوگیری از تقابل این سیستم ها و با رفع مشکلات ذکر شده و تدوین استراتژی های یکپارچه سازی گامی اساسی در راستای ادغام این سیستم های مدیریتی در یک چارچوب نوین برداشته است.سیستم مدیریت یکپارچه HSE فراتر از الزامات سیستم های مدیریتی بین المللی موجود اقدام نموده و با برقراری ارتباطات دو سویه موثر در استقرار نظام مدیریتی پویا تلاش می نماید و فواید بسیاری نسبت به داشتن نظام های مدیرتی مستقل و جدا از هم دارد که عبارتند از:

  • اختصاص صحیح و منطقی منابع
  • بهبود و کارائی فعالیت ها
  • کاهش هزینه های تولید و ممیزی
  • به حداکثر رسانیدن استفاده از منابع تولید
  • ایجاد یک روش سیستماتیک
  • ایجاد تصویر مناسبی از سازمان
  • بهبود عملکرد سازمان
  • بهبود رضایت مشتری
  • کاهش پیچیدگی و سردرگمی

بعبارت دیگر در سیستم مدیریت یکپارچه HSE از جنبه های مختلف به شناسایی و ارزیابی عوامل زیان آور پرداخته شده و با اجرای این سیستم میزان ریسک خطرات را به حداقل رسانده و به پیشگیری از جراحات انسانی، ضرر و زیانهای مالی، ضایعات تولید، تنزل کیفیت، آسیب به محیط زیست، به حداقل رساندن حوادث و وقایع و در نهایت برآوردن انتظارات قانونی و عملکرد بهتر صنعت کمک می کند.

درک درست از مدیریت HSE و شناخت فلسفه وجودی این مفهوم یکپارچه در ابعاد بهداشت، ایمنی و محیط زیست و ایجاد ارتباط دقیق و منطقی میان علم و فناوری از یک سو و شناخت عوامل فرهنگی و انسانی محیط کار از سوی دیگر برای مرتفع شدن بسیاری از مشکلات موجود کافی است.

پس بهتر است به جای استفاده از سیستم های متعدد و متنوع مدیریتی که در نهایت منجر به معضل تقابل به جای تعامل و ارتباط منطقی بین آنها  می شود سیستم مدیریت یکپارچه HSE را برگزید سیستمی که ارتباط منسجم، منطقی و پیشرو و تغییرات اثربخش را بعنوان دو گوهر مورد نیاز مدیران و کارشناسان صنایع داراست.


 
HSE از دیدگاه اسلام
ساعت ۱۱:٥٦ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٩ فروردین ۱۳٩۱  کلمات کلیدی:

بهداشت، ایمنی و محیط زیست از دیدگاه اسلام

در این تاپیک اهمیت مباحث بهداشت، ایمنی و محیط زیست از دیدگاه آیات قران و روایات و احادیث موجود مورد بررسی قرار گرفته است، امیدوارم مفید واقع گردد.

الف) محیط زیست

1-    هو انشاکم من الارض و استعمرکم فیها: خداوند شما را از زمین خلق کرد و شما را مأمور آبادانی آن نمود- هود،61.

2-    ولاتفسدو فی الارض بعد اصلاحها: زمین را بعد از اصلاح، فاسد نکنید– اعراف،56.

3-    ویفسدون فی‌الارض اولئک هم الخاسرون: وآنان که درزمین فساد می‌کنند از زیان کارانند- بقره،27.

4-    ولا تلقوا بایدیکم الی التهلکه: بادستان خود خویشتن را به هلاکت نیافکنید– بقره، 195.

از آیات کریمه فوق می توان به خوبی مشخص می شود:

«آلوده کردن و تخریب محیط زیست فساد در زمین محسوب می‌گردد»

 

ب) بهداشت و ایمنی

  • آیات قران کریم:

آیه های اشاره کننده به محور بهداشت و ایمنی در قرآن زیاد است و باید گفت اساساً اسلام یعنی ایمنی دنیا و آخرت. بدیهی است در نظر قرآن زیباترین و کاملترین و آرمانیترین زندگی، زندگی بهشتی است و شیرینترین و اساسیترین کمال بهشت، ایمنی آن است:

1-   ادخلوها بسلام آمنین: داخل شوید به بهشت با سلامتی و ایمنی- سوره حجر، آیه 46.

2-   یدعون فیها بکلّ فاکهة آمنین: و میخواهند در آنجا هر میوهای را در حالی که ایمن هستند- سوره دخان،آیه 55.

3-   انّ المتقین فی مقام امین: پرهیزگاران در سکونتگاه ایمن، هستندـ سوره دخان، آیه 51.

4-   لاخوف علیهم و لاهم یحزنون: هراسی برای آنان نیست و هرگز غمگین نمیشوندـ سوره بقره، آیه 277 .

5-   لایمسّهم السّوء و لا هم یحزنون: هیچ آسیب و آفت به آنان نمیرسد و نه غمگین میشوند. سوره زمر، آیه 61.

6-  ادخلوا الجنة لاخوف علیکم و لا انتم تحزنون: داخل شوید به بهشت نه هراسی برای شما هست و نه غمگین میشوید- سوره اعراف، آیه 49

  • احادیث:

1-    رسول خدا (ص): نعمتان مجهولتان الصّحة والامان: دو نعمت است که قدرشان شناخته نمیشود: صحت بدن و ایمنی.

2-    امام صادق (ع): نعمتان مجهولتان الصّحة والفراغ: دونعمت است که قدرشان شناخته نمیشود: صحت بدن و ایمنی.

3-  امام صادق(ع): نعمتان مغبون فیهما کثیر من الناس الصحة و الفراغ: دو نعمت است که اکثر مردم درآن دو مغبون میشوند (زیرا قدرشان را نمیشناسند) صحت بدن و ایمنی.

4-  امام صادق(ع): النعیم فی الدّنیا الامن و صحة الجسم: امام صادق ـ علیه السلام ـ فرمود: برخورداری و بهرهمندی در دنیا، ایمنی و صحت بدن است.

5-    رسول خدا (ص): الحسنة فی الدّنیا الصّحة والعافیة: خیرو زیبائی و گوارائی دنیا صحت بدن و ایمنی است.

6-  امام صادق(ع): پنج چیز است هر کس یکی ازآنها را نداشته باشد پیوسته بهرهاش از زندگی ناقص و عقلش زایل (حواسش جمع نخواهد بود) ودلش مشغول خواهد بود. اول صحت بدن، دوم ایمنی، سوم وسعت روزی، چهارم انیس موافق.

7-  امام صادق(ع): العافیة نعمة خفیّة اذا وجدت نُسیت و اذا فقدت ذکرت: ایمنی نعمت خفیه است هرگاه وجود داشته باشد فراموش میشود، و هرگاه از بین برود به یاد میآید.

8-    امام صادق(ع): العافیة نعمة یعجز الشّکر عنها: ایمنی نعمتی است که انسان از شکر آن عاجز است.

9-    امام علی (ع): الصّحة بضاعة والتّوانی اضاعة: صَحت بدن سرمایه است و تنبلی ضایع کردن آن است.

10-امام علی (ع): العافیة ملک الخفی: ایمنی، پادشاهی اعلام نشده است.


 
نظام برنامه ریزی جامع و اثربخش، حلقه مفقوده مدیریت HSE
ساعت ۱٠:٥٩ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٦ فروردین ۱۳٩۱  کلمات کلیدی:

 


وارد عمل شدن بدون برنامه‌ریزی علت همه شکست‌هاست. «‏مک کنزی»

فقدان برنامه ریزی های موثر در مدیریت HSE در سازمانها، نه تنها مدیریت را از فرصت هایی که در محیط قرار دارد، غافل کرده بلکه امکان واکنش مدیران را جهت مدیریت صحیح تغییرات و چالش های پیش رو صلب کرده و کارایی، اثربخشی و در نهایت بهره وری را کاهش می دهد.

به جرأت می توان گفت در حال حاضر یکی از مهمترین چالش های مدیریت HSE، عدم برنامه‌ریزی و آینده نگری یا برنامه ریزی های سطحی بدون تفکر وسیع، عمیق و راهبردی است که نتیجه آن عدم توسعه متوازن و عدم اثربخشی فعالیت هاست. دلیل این مدعا نیز عملکرد نه چندان مطلوب HSE در سازمان هاست.

البته باید توجه داشت که مطالب بالا به معنای عدم حرکت و تلاش مدیران HSE نیست بلکه برعکس، تلاشهای بسیار زیادی هم در این حوزه انجام می شود ولی این تلاش ها غالباً هدفمند نبوده، به صورت جزیره ای و پراکنده انجام شده و از همه مهمتر در یک جهت معین هدایت نمی شوند، در نتیجه فاقد اثربخشی هستند.

وجود این تلاشهای پراکنده حکایت از عدم وجود نظام برنامه ریزی پویا و دینامیک در حوزه مدیریت HSE است، نظام برنامه ریزی شرط لازم برای موفقیت تلاشهای برنامه ریزی در سازمان است و به منزله بستری برای هدایت و جهت دار نمودن فعالیت های مرتبط با برنامه ریزی است. این نظام، فعالیت ها را قبل از تدوین و پیشنهاد برنامه، یعنی از زمانی که مطالعات و تحقیقات پیرامون برنامه شروع  می شود، تا بعد از اجرای برنامه و پایش اثربخشی شامل می شود.

به جرأت می توان گفت فقدان نظام برنامه ریزی کارآمد و پویا حلقه مفقوده مدیریت HSE است، که با فرصت سوزی هایی که ایجاد کرده باعث تحمیل خسارات زیادی بر سازمانها نیزگردیده است.

 باید باور داشته باشیم که  تحقق اهداف HSE ، مستلزم برنامه ریزی است و برنامه ریزی اولین وظیفه مدیران HSE است که بر سایر وظایف آنها اولویت داشته و مقدم بر آن است. در واقع برنامه ریزی وظیفه اساسی و شالوده مدیریت است و مدیران HSE نیز باید اینگونه باشند.

باید اذعان کرد که در میان همه وظایف مدیریت، برنامه ریزی از اساسی‌تر‌ین آنهاست که مانند پلی زمان حال را به آینده مرتبط می سازد. به عبارت دیگر برنامه‌ریزی میان جایی که هستیم با جایی که می‌خواهیم به آن برویم پلی می‌سازد و موجب می‌شود تا آنچه را که در غیر آن حالت شکل نمی‌گیرد، پدید آید. از آنجایی که همه سازمانها به دنبال آنند که منابع محدود خود را برای رفع نیازهای متنوع و رو به افزایش خود صرف کنند، پوپایی محیط و وجود تلاطم‌ در آن و عدم اطمینان ناشی از تغییرات محیطی بر ضرورت انکار ناپذیر برنامه ریزی می‌افزاید.
پیتر دراکر معتقد است که میان موثر بودن (انجام کارهای درست) و کارآیی (درست انجام دادن کارها) تفاوت است و این دو در مراحل انتخاب هدفها و آنگاه در چگونگی کسب آنها توأم می باشد. و این چالشی است که در حوزه HSE با آن مواجه هستیم کارایی بالا، اثربخشی پایین. که این جالش عمده نتیجه عدم وجود نظام برنامه ریزی جامع و اثربخش در حوزه HSE است.

مطمئناً تا مدیران HSE این ضرورت اجتناب ناپذیر را درک نکنند و نوع رویکرد مدیریتی خود را اصلاح نکنند همچنان شاهد این معضلات خواهیم بود. 


 
حلقه های بسته مدیریتی امکان بهره گیری همزمان از علم و تجربه را در HSE گرفته است
ساعت ۱٢:٢٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٥ فروردین ۱۳٩۱  کلمات کلیدی:

 در سال های گذشته رویکرد سازمانها به HSE یک رویکرد کلاسیک و سنتی بود ولی در طی چند سال اخیر مزایای تفکر و نگرش سیستمی در سازمانها، رویکرد آنها را نسبت به HSE به یک رویکرد یکپارچه و سیستماتیک تبدیل نموده است.

در سالهای گذشته و قبل از ظهور پارادایم(الگو و چارچوب فکری) جدید HSE افراد زیادی این اقبال را یافتند تا سال ها بدون رقیب در این حوزه فعالیت کنند، ولی با افزایش تدریجی متخصصان، آنها که آینده کاری خود را در معرض خطر می دیدند، تمام نفوذ خود را به کار گرفته اند تا با ایجاد حلقه های بسته مدیریتی و ایجاد تقابل و تضاد بین علم و تجربه، از نفوذ متخصصان (علم) در بین خود (تجربه) جلوگیری نمایند.

اگر تعارف را کنار بگذاریم امروزه بی نشاطی، رکود و ناکارآمدی حاکم بر HSE در سازمانها در سطح ملی به قدری مشهود است که نمی توان آن را در پس آمارها و گزارش های رنگارنگ پنهان نمود، آری وقتی مدیرانی عهده دار امور HSE گردند که شغل دومشان HSE است و وقتی اشخاصی در جایگاه تصمیم گیری بنشینند که با عینیات، قواعد، مبانی و اصول اولیه HSE بیگانه اند و همه چیز را از منظر شاخص ها می نگرند، آیا جز عدم پیشرفت انتظار دیگری می توان داشت؟

امروزه وجود حلقه های بسته مدیریتی و مشورتی باعث شده است که ظرفیت های عظیم علمی در حوزه HSE دیده نشود و خسارات عظیمی از بابت این فرصت سوزی ها بر سازمانها تحمیل شود.

این نوع نگاه خاص به HSE باعث شده است تجربه جای تخصص را بگیرد و اجازه کار به متخصصان داده نشود. سازمانها در حوزه HSE بیشتر به تجربه بسنده می کنند تا علم، و هنوز در خصوص علمی کردن HSE اقدام شایسته ای انجام نداده اند. عدم به کارگیری متخصصان به ویژه در رأس امور HSE سبب شده است تا همواره مدیرانی در رأس قرار گیرند که هیچ تخصصی در HSE ندارند و به صرف اینکه شاید مدیر قابلی باشند به کار گرفته شده اند و در نتیجه با این وضعیت و دیدگاه چه انتظاری می توان از رده های پائین تر داشت که از متخصصین در امور راهبردی و برنامه ریزی HSE استفاده کنند. این موضوع باعث شده است برنامه ریزی های جامع و مدون در حوزه HSE شکل نگیرد.

بهتر است به جای ایجاد تقابل و تضاد بی فایده بین علم و تجربه، همزمان از هر دوی آنها استفاده کرد تا بستری برای ایجاد نوآوری و خلاقیت فراهم گردد. علم و تجربه باید در راستای هم حرکت کنند چرا که هر زمان که علم و تجربه در کنار هم قرار گرفته اند، نتایج ارزشمندی حاصل شده است.

باور کنیم که علم جا را برای تجربه تنگ نخواهد نمود باید نوع نگاه به HSE تغییر یابد باید به متخصصان جوان فرصت داد تا با آینده اندیشی، پژوهش راهبردی، برنامه‌ریزی استراتژیک و ایده‌پردازی و تحلیل، تصمیمات اثربخش برای گذر از وضعیت موجود بیندیشند و اجرا کنند.


 

امارگیر حرفه ای سایت

امارگیر حرفه ای وبلاگ و سایت

 
 
 
--- عباس زراءنژاد-hse page contents